Archive for the Autor jako problem poetyki filmu Category

SPRAWNOŚĆ WARSZTATOWA MISTRZA

Sprawność warsztatowa mistrza kamery nie została tutaj od­powiednio wykorzystana i jego wyrafinowane pod względem estetycznym zdjęcia („piękne widoczki” – jak mawiał Irzykowski* ) egzystują „obok”niezdolnej do ich przyswojenia całości utworu.Eksponowane miejsce operatora w hierarchii wszystkich realizatorów filmu wynika przede wszystkim z faktu, iż dzięki swej funkcji posiada on najwyż­szy stopień wtajemniczenia w technikę filmową i wywiera największy bezpo­średni wpływ na kształt materiału zdjęciowego. We współczesnej praktyce fil­mowej operator- jest jedńyCż -głfliińych współpracowników reżysera_ uczestni­czących w procesie twórczym nie tylko na plańTe, ale Już w fazie przygoto­wawczej; stąd jego podpis z reguły widnieje pod scenopisem. 

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

W TOKU REALIZACJI

W toku realiza­cji autor zdjęć (sens tego pojęcia dobrze oddają franc. „directeur de la photographie” i ang. „director of photography”) kieruje wieloosobowym pio­nem operatorskim. W jego skład wchodzą: pierwszy asystent operatora (tzw. szwenkier czyli operator kamery), asystent prowadzący ostrość, ładowacz ka­set do kamery, technik opiekujący się kamerą (odpowiedzialny za jej goto­wość techniczną), pracownicy pomocniczy, wózkarze ltp. Ponadto główny ope­rator zarządza też generalnie poczynaniami ekipy oświetlaczy i • twórców efektów specjalnych. Jedni autorzy zdjęć wykonuję przynajmniej część z nich własnoręcznie (tak było np. z Zygmuntem Samosiukiem); inni rzadko operuję osobiście kamerę, pozostawiając realizację materiału zdjęciowego szwenkierowi.  

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

IMPROWIZACJA NA ZADANY TEMAT

Niejednokrotnie sam improwizuje na zadany temat (świetne wy­niki dała ta metoda m.in. w „Za ścianą” Krzysztofa Zanussiego, 1971).Często też uprawia sam swoistą mikroreżyserlę, sterując grą własną i partnerów, i prowadząc umówionymi znakami operatora, aby uprzedzić dalszy precyzyjny ruch kamery w odpowiednim kierunku. Wynikałoby stąd, że pierwiastek autorski przybiera w filmie postać bar­dzo różną i niekiedy trudno uchwytną ze względu swój interperso­nalny charakter. W świetle przedstawionych tu przykładów szansa wska­zania jednego autora widowiska, które kreowała wieloosobowa ekipa,zdaje się praktycznie nie istnieć. Celem powyższych uwag nie była jednak doraźna pra­gmatyka atrybucji, lecz zasygnalizowanie złożoności fenomenu autorstwa, z jakim mamy zazwyczaj do czynienia w sztuce filmowej.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

W PERSPEKTYWIE KOMUNIKACYJNEJ

W perspektywie komunikacyjnej ani faktyczny przebieg procesu twórczego, ani okazjonalnie występujący w nim podział na „twórców” i „wykonawców” nie mają dla odbiorcy bezpośredniego znaczenia. Ważny jest jedynie ostateczny rezultat tych działań: efekt czytelny na ekranie – to, co znalazło tekstowy wyraz w samej wypowiedzi filmowej. W mechanizmie uruchamiania hipotezy autorskiej przez widza liczy się bowiem każdorazowo nie okazjonalna sytuacja wewnątrz ekipy pracującej nad filmem, lecz pewien ogólniejszy konwencjonalny zespół wyobrażeńna temat autora i autorstwa wpiśany w system świadomości filmowej danego miejsca i czasu.Dzieje zmieniających się wizerunków społecznych autora filmowego są w dużej mierze historią uzurpacji.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

HISTORYCZNE WIZJE AUTORA

Wytworzone na przestrzeni dziesięcioleci obrazy autorstwa rywalizują z sobą o prymat, stanowiąc ciekawe świadectwo rozmaitych uroszczeń. Współczesny reżyserocentryzm v. trudem na przykład do­puszcza myśl, że w zbiorowym poczuciu pierwszych widzów z końca ubiegłego stulecia ze autora filmu uchodził nie reżyser (bo ta specjalność dopiero sią krystalizowała) i nawet nie operator, który rzecz sfilmował, tylko demon­strator (..kinematografista” bądź „fotografista”, jak go wtedy u nas nazywa­no). On bowiem był w oczach ówczesnych spektatorów mistrzem filmowej cere­monii.W procesie formowania sią każdej z owych wersji bierze zwykle udział ca­ły szereg czynników zarówno egzogennych, jak i endogennych wzglądem sztuki filmowej.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

W PIERWSZEJ FAZIE ROZWOJU KINA

Zwłaszcza w pierwszej fazie swego rozwoju kino nie tyle tworzy nowe wła­sne wyobrażenia autora i autorstwa, co adaptuje już istniejące – czerpane z tradycji innych dziedzin artystycznych. Autor filmowy jest więc: „poetą e- kranu”, „malarzem ruchomych obrazów”, „kompozytorem symfonii wizualnych”, głównym architektem” lub „dyrygentem” kierującym pracą wieloosobowej ekipy realizatorów . Na podobnej zasadzie Erwin Panofsky przyrówna wysiłek twór­czy zespołu pracującego nad filmem do poczynań budowniczych średniowiecznej katedry, Łuigi Chiarini dostrzeże w nim analogią do pracy orkiestry, główny instrument filmowej kreacji – kamera – skojarzony zostanie w znanym koncepcie Alexandre’a Astruca z piórem („camśra-stylo”), a film jako medium zyska z czasem status „powieści XX wieku”.

 

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

KAŻDY POWTARZAJĄCY SIĘ TYP

Nawet wtedy, gdy w grę wchodzi nie człowiek, lecz Epsteinowska „inteli­gentna maszyna”, każdą z funkcjonujących w dziejach kina wizji autorstwa można interpretować jako swoistą próbą godzenia właściwych temu zjawisku sprzeczności, przezwyciężania ich opozycyjnego charakteru. Wskażmy w związ­ku z typ na pewne powtarzające sią w kolejnych konfiguracjach antynomie, w sferze oddziaływania których ewoluuje zarówno filmowa praktyka twórcza, jak i zbiorowe o niej wyobrażenie:pierwiastek twórczy konfrontuje sią wciąż na nowo z pierwiastkiem wy­konawczym (paradoks „twórczych wykonawców” sygnalizował już Balazs);biegun autorskiego personalizmu (resp. osobistej odpowiedzialności za dzięło^wytwarza wspólne pole napiąć z biegunem anonimowości (utożsamia­nym ze zjawiskiem depersonalizacji przekazu);ujęcia podmiotowe (autorem filmu jest pojedynczy człowiek bądź grupa twórców) wiodą zadawniony, na dobrą sprawą nigdy nie rozstrzygnięty, spór z ujęciami instrumentalnymi (autorem jest kamera albo szerzej system eksten-‚ sji technicznych kinematografii);wektor monokratyczności (Jednoosobowej koncepcji autorstwa) przeciw­stawia sią wektorowi autorstwa zespołowego (filmowej „creation collective”) itp.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

WSZYSTKIE DOTYCHCZASOWE WERSJE AUTORSTWA

Wszystkie dotychczasowe wersje autorstwa filmu po swojemu godzą wymie­nione sprzeczności. Wszystkie też mają charakter historycznie określony,za­leżny od typu komunikatu, modelu praktyki twórczej i sumy wyobrażeń funk­cjonujących w systemie świadomości filmowej danego miejsca i czasu. Kiedy myślimy o kronikalno-dokumentalnych zapisach lat 1914-1910 czy w ogóle całej śpoki kiha niemego, nieodparcie przychodzi na myśl osoba ope­ratora. Od jego kunsztu, odwagi, wynalazczości, a także zawodowej in­tuicji (operator przy tym był1) zależało wówczas szczególnie wiele. Najwyż­szy tytuł do chwały zdobyli operatorzy na frontach I wojny światowej,reali­zując za pomocą lekkich kamer reporterskich tysiące metrów wstrząsających materiałów, które do dzisiaj wywołują niezwykłe wrażenie na widzu.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂